Dierendag

Print dit verhaaltje Print dit verhaaltje
“Bloeme, wakker worden, ga je douchen en kom dan snel naar beneden, het is al laat”. Onderaan de trap stond mama te roepen. “Hoor je me”?, Ja mam, ik kom”. Bloeme lag net zo lekker onder haar nieuwe dekbed. Het was er eentje met roze poesjes er op.

Vorige week lag die er opeens op. Toen ze na schooltijd naar haar kamer ging bleef ze stokstijf in de deuropening van haar kamertje staan.

“Wat is dat? Allemaal mooie roze poesjes op mijn bed? Oh wat mooi wat ben ik daar blij mee”. Ze voelde zich helemaal warm van binnen worden van blijdschap. Gauw naar beneden naar mama, die net bezig was om haar jas op te hangen. “Mam, wat een mooi dekbed, heel erg bedankt, heel lief van je!” Mama boog voorover om van Bloeme een dikke kus te krijgen. “Ja, ik zag die op de markt en vond hem zo mooi dat ik hem niet kon laten liggen.

Hij is voor jou omdat je altijd zo lief voor Poes bent. Nou?” “Dank je wel mam, ik ben er heel blij mee. Hij is zo mooi”.

Bloeme moest er nog even aan terugdenken en ze werd weer blij van binnen. Poes trippelde de kamer binnen en ging naast haar op bed liggen, op het poezendekbed.

“Waar blijf je nou, anders kom je te laat”. Dan maar het bed uit, tandenpoetsen, douchen, aankleden. Tja, wat moest ze aantrekken. Mama had niets klaargelegd.

Dan maar de broek en de trui van gisteren aantrekken. Haren kammen, sokken aan, schoenen aan en dan naar beneden. “Wat heb je nou aangetrokken, dat zijn de kleren van gisteren”.

“Er lag niks”, zei Bloeme. “Gauw terug, je moet die blauwe broek aan met die groen met oranje trui. Ligt op je kastje bij de deur en niet op de stoel.

Nou ja, je snapt het al, het was al laat maar het werd daardoor nog steeds later. Bloeme at staande bij de tafel snel een boterham op en dronk haar glas melk leeg.

“Kom we gaan” zei moeder. “Mam, het is vandaag dierendag en dan moeten we altijd een dierenknuffel mee naar school nemen, toch?” Wel nee kind, dat is in groep 1, 2 en 3 maar niet meer in groep 4”, zegt mama.

Nu begon Bloeme toch wel te twijfelen. Wat had de juf ook al weer gezegd of had ze helemaal niets gezegd? Ze werd er helemaal warm van, maar nu omdat ze niet meer wist wat ze moest doen. Knuffel meenemen of nou juist niet? Als ze de enige in de klas was met een knuffel dan lachen ze haar misschien wel uit. Als ze geen knuffel meeneemt zou de juf er misschien iets van zeggen en dat is helemaal niet fijn.

“Weet je wat, zei mama, ik stop je knuffel in mijn tas en als het toch zo is dan hebben we er eentje bij ons. Doen”?

Bloeme laat een diepe zucht. Hè, hè, dat is gelukkig opgelost. Gauw werd de poezenknuffel in de tas van mama gedaan.

Maar nu maar heel snel naar school want het is al laat!

Ja hoor, daar heb je het al. Toen ze bij school aankwamen waren de kinderen al naar binnen. En weer kreeg Bloeme het warm, maar nu van schrik. Te laat!

“Nou kom maar mee” zei mama, “ik breng je wel naar binnen”. Gauw liepen ze de school door naar het lokaal. Oh, oh, de deur zat al dicht. Mama deed de deur voorzichtig open. En…….dertig kinderen en de juf keken hen aan. Niemand zei wat.

Maar toen opeens begon een kind te lachen en toen de hele klas en ook de juf. Uit de tas van moeder stak de kop van de poezenknuffel. Dat was zo’n grappig gezicht. Bloeme en ook mama moesten toen ook wel lachen toen snapten waarom iedereen zo om hen moest lachen. Het was ook wel een erg grappig gezicht. En weer werd Bloeme helemaal warm van binnen, maar nu van plezier.

Bloeme laat een diepe zucht. Hè, hè, dat is gelukkig opgelost. Gauw werd de poezenknuffel in de tas van mama gedaan.

Maar nu maar heel snel naar school want het is al laat!

Ja hoor, daar heb je het al. Toen ze bij school aankwamen waren de kinderen al naar binnen. En weer kreeg Bloeme het warm, maar nu van schrik. Te laat!

“Nou kom maar mee” zei mama, “ik breng je wel naar binnen”. Gauw liepen ze de school door naar het lokaal. Oh, oh, de deur zat al dicht. Mama deed de deur voorzichtig open. En…….dertig kinderen en de juf keken hen aan. Niemand zei wat.

Maar toen opeens begon een kind te lachen en toen de hele klas en ook de juf. Uit de tas van moeder stak de kop van de poezenknuffel. Dat was zo’n grappig gezicht. Bloeme en ook mama moesten toen ook wel lachen toen snapten waarom iedereen zo om hen moest lachen. Het was ook wel een erg grappig gezicht. En weer werd Bloeme helemaal warm van binnen, maar nu van plezier.

“Nou komt dat even goed uit” zei de juf “Het is vandaag dierendag en ik was vergeten aan de kinderen te vragen om een dierenknuffel mee te nemen! Gelukkig hebben we er nu toch nog eentje. Zet hem maar bij mij voor in de klas op het tafeltje. Hoe heet hij eigenlijk?”

“Nou gewoon, Poes” zegt Bloeme.

“Ga maar gauw zitten”. Gelukkig zei de juf niets over het te laat komen. Moeder deed de deur van het lokaal weer zachtjes dicht. Omdat het dierendag was begon de juf die ochtend met een dierenverhaal voor te lezen. Dat was heel fijn.Bloeme bedacht intussen wie ze zou vragen om vanmiddag bij haar te komen spelen. Dan kon ze meteen haar mooie dekbed laten zien.

“Ik vraag het aan Linda, die houdt ook veel van poezen”. Zo werd het toch nog een hele leuke dierendag.